| تبليغات | X |
|
ستاره های همیشه
|
||
قدم نمی شد بردا شت
حتی در لو ا ی چر ا غی
که در چشمان گرگ
سو سو می ز د ! !
پا ها یم را
ما سه ها بلعیده بودند
و من
محکوم عبور بودم
از بحری
که آبش
آتش بود !
- رگبار خنده های ا بلیس –
در خت
با همه ی هیبتش
زمین ا فتا د !
...
...
پیو ند پیشا نی و خاک !
و ا ینگو نه بود که ...
|